Dit boek is niets voor jou. Denk ik

Na maanden van voorbereidingen, inlezen en veel, véél praten en brainstormen, is het eindelijk zover: de eerste drie cruciale bladzijdes van het Stripboek over klimaatverandering waar je blij van wordt zijn gemaakt. Drie prikkelende bladzijdes die zich tot jou richten. Is dit boek je tijd wel waard? Only one way to find out....

Want dit wordt geen boek, het wordt een avontuur.

 

Wat vooraf ging

De opzet was om met mooie en grappige verhalen mensen die nu 'te weinig' doen te inspireren om wél iets te doen. Om zich geinspireerd te voelen. In control.

Een boek maken is echter leuk en aardig, maar ik wilde dat het een boek zou worden dat echt gedragen door een bestaande behoefte. En die moet je onderzoeken. Mijn aanname was dat een boek kan helpen om klimaatgesprekken mee te starten. Doordat je hem bijvoorbeeld aan die ene kennis kan geven. Maar er zat nóg een aanname onder: namelijk dat mensen uberhaupt klimaatgesprekken WILLEN starten met hun medemens....Ehum.

Hiervoor heb ik twee maanden lang veel gesprekken gevoerd met mensen die zich zorgen maken over klimaatverandering, en gevraagd hoe en óf zij klimaatgesprekken aangaan en hoe ze zich voelen en gedragen onder de grootte van dit vraagstuk. 

Klimaatgesprek? Liever niet

Al die open en mooie gesprekken hebben echter geleid tot het inzicht dat klimaatgesprekken zodanig taboe zijn dat mensen, vooral ook 'bewuste' mensen, er vaak niet eens over (willen) beginnen! En dat zo'n boek weggeven als sociaal al veel te riskant wordt beschouwd... Toen ik erover nadacht, besefte ik me dat IKZELF het eigenlijk spannend zou vinden om MIJN EIGEN BOEK weg te geven aan iemand waarvan ik vind dat ie 't moet lezen. Chips. En dat hád ik kunnen weten. It's the psychology, stupid.

Alle gesprekken hebben ook geleid tot het inzicht dat er een groot verschil is tussen mensen die in hun uppie bezig zijn met klimaatverandering en mensen die collectief bezig zijn, en tussen mensen die zich op het probleem richten en mensen die zich op de oplossingen richten. De eersten kampen met sombere gevoelens, van woede tot frustratie en schuldgevoel, terwijl de laatsten overlopen van inspiratie en, laten we wel wezen, soms ronduit irritant optimisme. Hmmm, interessant....

Opzet: van een nadeel een voordeel maken

Tijdens de gesprekken kwam mijn beoogde doelgroep dus nog veel scherper in focus: zij zijn degenen die wel iets zouden willen doen, maar die dat niet doen. Die zich alleen en onbegrepen voelen, omdat niemand in hun omgeving over de ernst van het probleem praat. Die zich overdonderd voelen, omdat ze niet zien hoeveel hoopgevende dingen er bijvoorbeeld al gebeuren. En die geen steun om zich heen hebben, om moed te houden. Die er niet genoeg vanaf weten en er daarom maar niet over beginnen. Die zich schuldig voelen, omdat ze 'te weinig' doen, en daardoor denken dat ze daardoor geen recht van spreken hebben.

Dit is een nog veel groter gemis aan potentieel dan al die mensen die zich geen zorgen maken proberen in beweging te porren. Als de voorhoede al niet geinspireerd is maar geparaliseerd.... Terwijl we dat hard nodig hebben. Inspirerende voorbeelden. Op elke straathoek.

Het sociale taboe wordt dus een kans in plaats van een drempel! (irritant optimisme alert)
Maar hoe vind je deze mensen? Dan moet je voorbij de facebook bubbel breken.

Een facebook post sharen, maar dan analoog

Daarom kun je dit boek straks niet kopen. Het boek vindt jou. In de trein. Bij de dokter. Aan de leestafel bij dat leuke koffietentje. Of gewoon omdat iemand een stapeltje heeft neergelegd in de buurtbieb. 

Dit boek wordt een avontuur. Het zal je met een prikkelende kaft uitnodigen het te openen en om je vervolgens bijdehand te vertellen dat je het misschien maar weer opzij moet leggen....Tenzij je 'the chosen one' bent natuurlijk....

Afhankelijk van wie je bent, lees je het boek op jouw unieke manier terwijl je instructies volgt. Of je leest het helemáál (niet). Want je laat je toch zeker niet door een boek vertellen wat je wel en niet mag doen?! 

Na het lezen sta je voor de keuze: ga je verder met je leventje? Of doe je mee aan het verder verspreiden van het boek? The true hero will surface.

Commandante, presente!

Dit wordt een heuse guerilla actie. Ik zie een online kaart van Nederland voor me, waar bijgehouden wordt waar de boeken allemaal opduiken. Mensen kunnen zich opgeven om mee te doen met de 'dropping', en afhankelijk van hoe stoer ze zich voelen', alléén het boek achterlaten, met een foto en hint op sociale media, of juist met z'n tweeen een 'klimaatgesprek' toneelspelen in de trein (mensen luisteren graag mee he) waarbij het boek per ongeluk 'achterblijft'. Of iets anders. Dit concept met game-element is nog in ontwikkeling, maar het idee is interactie, anonimiteit en spanning.

Om een dergelijke operatie uit de grond te trekken zijn tijd en middelen nodig. Een enkele mecenas is al in het vizier, maar er is nog héél véél werk aan de winkel. De komende tijd trek ik door het land om sessies te organiseren waar ik mensen kennis laat maken met het project, we even stilstaan bij wat klimaatverandering met je doet, en anderen mee laat kijken met het proces en schetsen. Eerste stop: Wageningen Universiteit op vrijdag 7 juli. Daarna: De Ceuvel Amsterdam. Als je contacten hebt die hier interesse in zouden kunnen hebben, neem contact op!

En verder...

...moet er natuurlijk GETEKEND worden! De inhoud is nu globaal duidelijk: omdat het een adventure heeft zal de inhoudsopgave geen paginanummers hebben (wel index achterin), maar een globale verdeling in een kleurencode. Er komen 5 delen:

  1. Inspirerende voorbeelden van hoe mensen met klimaatverandering omgaan. Hoe houden mensen hoop. Wat doen ze?  En wat brengt het ze? De eerste persoon die heeft meegewerkt is Helga van Leur, ex-weervouw bij RTL. 
  2. Softe wetenschap: waarom doen zoveel mensen niets? Daar kan de klimaatpsychologie je bij helpen. Begrijp je medemens, en leer hoe je met elkaar kan praten. Een spoedcursus klimaatgesprek voeren!
  3. Een héél klein beetje harde wetenschap: voor degenen die even opgefrist willen worden met wat nou het hele probleem is. Mét de bijsluiter: hier kunt u ernstige depressie- en angstkachten aan overhouden.
  4. Beeldverhalen en cartoons, afwisselend grappige, mooie of zelfs ontroerende korte verhalen. Het doel is lachend, maar met compassie, kijken naar alle zeer menselijke houdingen die we kunnen aannemen binnen dit onderwerp. Maar ook de serie #newworldproblems, een blije blik op de toekomst waarin mensen te maken krijgen met niet goed geprint vlees in een restaurant, klagen over de vliegjes aan hun Cradle2cradle trui of trots zijn op hun design kledingstuk dat al 2341 eigenaren heeft gehad.
  5. Aan de slag. De opdracht om het boek na het lezen ergens te droppen. Mogelijk ook een koppeling aan (lokale) actieve mensen (concept wordt nog uitgewerkt). Het idee is om een simpel handvat te bieden zodat mensen zich kunnen verbinden met anderen. Want zoals we van religie hebben geleerd is 'communitybuilding' de helft van het werk.

Helga van Leur: het tekeninterview

Helga van Leur stopte onlangs met het Weer presenteren om zich te richten op lezingen over klimaat, duurzaamheid en gedrag. Waarom, wat drijft haar? En hoe doet ze dat, het 'klimaatgesprek' aangaan? 

Dit getekend interview is een samenwerking tussen Kanai en Manu Busschots van Klimaatgesprekken. Zij bieden een inspirerende workshopreeks aan die klimaatvriendelijker (samen)leven makkelijker maakt, op een leuke, ongedwongen manier. Het interview wordt bewerkt tot een spread in het stripboek.