een boek over klimaatverandering Waar je blij van wordt. Dat is de belofte.

Klimaatverandering: we praten er niet graag over. Geen wonder, want als je je een beetje inleest in de materie wordt je er ongemakkelijk, boos, angstig of depressief van. Of erger: apathisch.

Daarom dacht ik: wat als je nou heel erg geinspireerd en blij zou kunnen worden van klimaatverandering? Met een stripboek? Eentje die weliswaar de ernst van het onderwerp niet uit de weg gaat, maar het ook inspirerend en vooral menselijk maakt?

Met humor en zelfspot, maar ook vergezichten biedt? Want te midden van alle verlammende onheilsberichten hebben we hoop én actie nodig.

    dit boek is niks voor jou

    Omdat weinig mensen uit zichzelf boeken over klimaatverandering oppakken, komt dit boek naar JOU. Het duikt op bij de huisarts, op de leestafel bij dat leuke koffietentje, of in de trein. En het prikkelt je met z'n kaft. Vertelt je nog niks over z'n bedoelingen. Maar heeft wel meteen je aandacht te pakken.

    Omdat iedereen dit boek zou kunnen oppakken, maar niet iedereen tot dezelfde doelgroep behoort, is het belangrijk om verschillende mensen op verschillende manieren aan te spreken.

    Ik begin het boek dus met een aantal persona's, of KLIMAATTIEPJES. Mensen kunnen zichzelf (of vooral ánderen!) erin herkennen en dan blijkt óf en wáár ze door moeten lezen.

    De intro is prikkelend, en zegt juist tegen veel potentiele lezers op een speelse manier dat ze waarschijnlijk maar niet moeten doorlezen....Per persona begint het boek dus op een andere plek, en eindigt eerder of later.  

     

    een reis op maat

    Het wordt dus een boek dat leest als ontdekkingsreis. Afhankelijk van wie je bent lees je bepaalde stukken (of alles, want wie houdt je nou tegen?). Een soort geschreven adventure. De inhoudsopgave heeft daarom ook geen paginanummers, maar een globale verdeling in een kleurencode. Er komen 5 delen in. Dit is de voorlopige inhoudsopgave:

    pagina 4

    pagina 5

     

    De inhoud is dus erg divers. Klimaatwetenschap alléén is een recept voor somberheid, daar moeten dus flinke shots andere ingredienten naast. Weten is niet genoeg om te handelen, dat zien we al 20 jaar. Daarom zet dit boek actuele kennis over psychologie in, versterkt door de communicatieve kracht van beeldverhaal om de boodschap op een compleet nieuwe wijze aan te laten komen. Een nieuwe boodschap ook. Want dit boek wil niet alleen informeren, maar inspireren en activeren. Daarom gaat het in dit boek over gevoelens. Ja, die dingen. En zingeving. En menselijkheid. Daar praten we veel te weinig over als het om klimaatverandering gaat. Het gaat vooral over wat moet en niet meer mag, in plaats van waar je blij van wordt en hoe je daar meer mee kunt voor je leefomgeving. Helga van Leur kan erover meepraten!

    Helga trapte het hoofdstuk inspirerende voorbeelden af. Bekijk het getekende interview die ik samen met klimaatgesprekken maakte.

     
    Helga's argument indien in gesprek met klimaatsceptici

    Helga's argument indien in gesprek met klimaatsceptici

     

    Een echt circulair boek

    Als je iets wilt doen aan een wereld waarin we niet meer onverantwoordelijk omgaan met onze ecosystemen, dan moeten we richting een circulaire economie. Afval bestaat dan niet meer, en spullen worden veel meer gebruikt en gerepareerd. Bezit is passé. Een boek drukken en verkopen is dan ook zó 1990. Daarom wordt dit boek circulair. Er komt een beperkte oplage, en je geeft 'm door nadat je 'm uit hebt. Een soort kado, maar dan aan de samenleving. Doorgeven, OR ELSE.... Wát er dan gebeurt....tja. Lees het boek. Of schrijf je in hieronder, dan blijf je in the loop.

    Een operatie van militaire proporties

    Dit wordt een heuse guerilla actie. Ik zie een online kaart van Nederland voor me, waar bijgehouden wordt waar de boeken allemaal opduiken. Mensen kunnen zich opgeven om mee te doen als undercover agent met de 'dropping', en afhankelijk van hoe stoer ze zich voelen', alléén het boek achterlaten, met een foto en hint op sociale media, of juist met z'n tweeen een 'klimaatgesprek' toneelspelen in de trein (mensen luisteren graag mee, he) waarbij het boek per ongeluk 'achterblijft'. Na een dag dropping komen we samen voor een goed feest en elkaar leren kennen. Of iets anders. Dit concept met game-element is nog in ontwikkeling, maar het idee is interactie, anonimiteit en spanning.

    Maar Ik kan dit niet zonder jou

    Jouw feedback en ideeen maken dit project pas echt compleet. Doe je mee? Blijf bijvoorbeeld op de hoogte via Facebook. Of kijk naar wat je NU al kunt doen, met gratis goodies. Of geef je op via het formulier hieronder, dan krijg je de kans mee te denken in het proces én zorg je ervoor dat je een van de eersten die het boek in handen krijgt. Hoor meer over de spannende dropping én maak kans op het winnen van een tekening van mijn hand.


    Achtergronden: hoe en waarom is dit begonnen?

     
    wat weten over psychologie, marketing en communicatie is best handig....

    wat weten over psychologie, marketing en communicatie is best handig....

    Twee jaar geleden werd ik gegrepen door klimaatverandering. Ik wist er altijd al vanaf, en het baarde me zorgen, maar het probleem verbleef veilig in de achtergrond van mijn geest. Door een samenloop van omstandigheden, zoals de Urgenda Klimaatzaak die gewonnen werd, een MOOC die ik volgde over klimaatverandering en nieuwe vrienden, besloot ik 'actief' te worden. Op mijn manier dan. Ik ging me inlezen en volgde colleges en dan vooral over de psychologische kant ervan: waarom doen we zo weinig? Ik kreeg daarbij verschillende bruikbare antwoorden aangereikt.

    Daarnaast ontwikkelde ik ook een eigen theorie, die later werd bevestigd door het werk van de Amerikaanse psychologe Renee Lertzman: klimaatverandering doet simpelweg te veel pijn. Omdat informatie slechts op een rationeel niveau wordt verstrekt en er geen rekening wordt gehouden met de emotionele impact ervan, kan angst, die ene emotie waar we allemaal het liefst zo ver mogelijk vandaan blijven, ongremd woekeren. Zowel ondergronds (ontkenning) als bovengronds (paniek). Dit is een onderwerp dat tot nu toe onderbelicht is gebleven als het over klimaatcommunicatie gaat. En eentje die ik graag wilde oppakken. Hoe mooi zou het zijn om dit met grappige en ontroerende verhalen te doen? Want weinig dingen helen zo als een verhaal waarin je jezelf herkent.

     

    Een stripboek....maar dan anders

    Een boek maken is leuk en aardig, maar ik wilde een boek maken dat echt gelezen zou worden. En een stripboek maken die in een stripboekenwinkel komt te liggen is dat nu eenmaal niet..... Hoe leuk mensen tekeningen ook vinden (geloof me, ik verdien er goed mee) stripboeken bereiken doorgaans geen groot publiek. Beelden en verhalen zijn echter zeer krachtige middelen om emoties te triggeren en je aan het denken te zetten. Veel meer dan een droge folder vol met feiten.

    Een stripboek dus, die ook echt gelezen zou worden. Daarom wilde ik dat het een boek zou worden die gedragen zou worden door een bestaande behoefte. En die moet je onderzoeken. Mijn aanname was dat het boek kan helpen om klimaatgesprekken mee te starten. En dat mensen uberhaupt klimaatgesprekken WILLEN starten. Hiervoor heb ik twee maanden lang vele gesprekken gevoerd met mensen die zich zorgen maken over klimaatverandering, hoe en of zij een klimaatgesprek aangaan en hoe ze zich voelen en gedragen onder de zwaarte van dit vraagstuk. 

    Klimaatgesprek? Liever niet. Te deprimerend

    Al die open en mooie gesprekken hebben echter geleid tot het inzicht dat klimaatgesprekken zodanig taboe zijn dat mensen er vaak niet eens over willen beginnen. En dat zo'n boek weggeven als sociaal al veel te riskant wordt beschouwd... het voelde een beetje als jehova's gedrag. De gesprekken hebben ook geleid tot het inzicht dat er een groot verschil is tussen mensen die geisoleerd bezig zijn met klimaatverandering en mensen die collectief bezig zijn, en tussen mensen die zich op het probleem richten en mensen die zich op de oplossingen richten. De laatsten voelen zich veel optimistischer (in de categorie open deur, maar toch).

    herkenbaar? Misschien wilde jij liever wel een toetje...

    herkenbaar? Misschien wilde jij liever wel een toetje...

    Opzet: van een nadeel een voordeel maken

    Mijn focus verplaatste zich dus. Het sociale taboe moest juist als kans gepakt worden. Dan maar geen gesprekken. Maar wel iets veel gavers! Een undercover guerrilla actie. Dit boek moet onverwacht naast je in de trein opduiken, je met een prikkelende kaft uitnodigen het te lezen en het vervolgens (anoniem) door te geven, zodat het iemand anders weer verrast. Ik zie een online kaart van nederland voor me, waar bijgehouden wordt waar de boeken allemaal opduiken. Mensen kunnen zich opgeven om mee te doen, en afhankelijk van hoe stoer ze zich voelen het boek alleen achterlaten, met een foto en hint op twitter, of juist met z'n tweeen een 'klimaatgesprek' toneelspelen in de trein (mensen luisteren graag mee) waarbij het boek per ongeluk 'achterblijft'. Of iets anders. Dit concept met game-element is nog in ontwikkeling, maar het idee is interactie, anonimiteit en spanning.

    Voor wie is dit boek bedoeld: de doelgroep

    Dit boek zal door velen gelezen worden, maar ik richt me vooral op de mensen die overtuigd zijn dat klimaatverandering gebeurt, die wel iets doen, maar die toch vooral pessimistisch zijn. Mensen die last hebben van schuldgevoel, of die denken dat ze 'niet genoeg doen'. En daarom al helemáál geen recht van spreken (denk te) hebben om hierover te praten tegen anderen. En dat is jammer. Want als de voorhoede niet geinspireerd en optimistisch is dan.... nou ja, bedenk hoe goed de iPhone het had gedaan als elke hipster erover geklaagd had.

    Mijn doel is om ervoor te zorgen dat mensen die zich in eenzaamheid afvragen hoeveel zin het allemaal nou heeft, weer de zin ervan gaan inzien. En zin krijgen. De lat ligt hoog...

    Voel je je aansgesproken als deze doelgroep? neem alsjeblieft contact op!

    KanaiKlimaatlblog_PTKP.jpg

    FAQ

    Waarom een stripboek? Da's toch voor kinderen of nie?

    In mijn werk als live tekenaar en cartoonist word ik uitsluitend ingehuurd door hele serieuze organisaties zoals de overheid, bedrijven en ngo's. Omdat zij inzien dat tekeningen, en een beetje humor, vaak helpen bij het communiceren van lastige kwesties. Ik ben de tel kwijt van alle grijze pakken die stonden te jubelen bij de door mij gemaakte tekeningen. Een stripboek zal dus best een groot publiek aanspreken! Vooral als het gaat over thema's waar mensen mee te maken hebben. Alleen niet als ie in de stripboekwinkel ligt...want daar komt bijna niemand.

    Waarom een analoog boek??? We leven in de 21ste eeuw! Maak een viral video!

    Digitaal is natuurlijk top, en ik maak ook zeker video's! Alleen...er is een probleempje. We leven allemaal in onze social media bubbel. Zeker met een onderwerp als klimaatverandering, is de kans dat je alleen medestanders bereikt enorm groot. Vandaar een ouderwets, fysiek boek. Eentje die als een soort analoge facebook post zich door Nederland gaat bewegen. En daarbij allerlei verschillende mensen gaat ontmoeten...

    Hoezo 'blij worden' van klimaatverandering?! Dit is een veel te belangrijk onderwerp!

    Je hebt natuurlijk gelijk. Er is niet veel om blij over te worden als je het nieuws volgt. IJsschotsen breken af, koraal riffen sterven massaal uit, temperaturen stijgen, bosbranden gaan niet meer uit. Het boek gaat dan ook niet over vrijheid blijheid en de werkelijkheid negeren, maar over het geluk dat je vindt als je je angsten en boosheden durft los te laten en daar zingeving en verbondenheid voor in de plaats brengt. En over de energie die dan vrijkomt, om nog veel méér te kunnen doen.